Pomóż podopiecznemu

Arkadiusz Krakowiak, który w 2019 roku zmagał się z guzem mózgu, obecnie mierzy się z przerzutami nowotworu na kości, wątrobę i płuca, a aby kontynuować leczenie nowoczesnym lekiem oraz niezbędną rehabilitację, które pomagają mu utrzymać sprawność i poprawiać jakość życia, potrzebuje pilnego wsparcia finansowego.

Nazywam się Barbara Zawistowska mam 54 lata. W 2018 roku zachorowałam na nowotwór "osteosarkoma". Przebyłam operację w Warszawie i chemioterapię, a następnie protonoterapię w Krakowie. W 2023 roku byłam na konsylium lekarskim w Warszawie i powiedziano mi że jestem zdrowa. Zrobiłam w tym czasie mammografię i okazało się że mam nowotwór HER 2+ na jednej piersi, a luminalny na drugiej piersi. Obecnie leczę się w Olsztynie, przeszłam już 6 cykli chemioterapii i za miesiąc będę miała operację usunięcia obu piersi. Bardzo potrzebuję Państwa wsparcia każda złotówka ma znaczenie. Bardzo potrzebuję Państwa wsparcia.

Na początku 2023 roku zdiagnozowano u mnie raka jelita grubego, który okazał się złośliwy. Niezwłocznie poddałam się operacji guza. Jednak dalsza diagnostyka wykazała przerzuty do wątroby i płuc. Intensywne leczenie zmusiło mnie do zawieszenia firmy. Czeka mnie bardzo długie i kosztowne leczenie, które wiąże się z koniecznością dojazdów i noclegów, do tych kosztów dochodzą jeszcze wydatki związane z badaniami, lekami i rehabilitacją, które nie są refundowane przez NFZ. Nie tracę nadziei, z góry dziękuję z całego serca za każde wsparcie i pomoc w powrocie do zdrowia.

Jeszcze w połowie 2018 roku byłam radośnie patrzącą w przyszłość kobietą, oczekującą swojego pierwszego dziecka. Dowiedziałam się, że choruję na RAKA JAJNIKA. Byłam w 7. miesiącu ciąży. Podczas gdy inne matki cieszyły się pierwszymi chwilami macierzyństwa, ja walczyłam o życie. Leczę się korzystając z immunoterapii, która jest kosztowna i nierefundowana przez NFZ. Niestety nie jestem w stanie pokryć kosztów takiej terapii samodzielnie. Zwracam się do Państwa z prośbą o pomoc w zebraniu środków na dalsze leczenie.

Nazywam się Agata Kościkiewicz. Najtrudniejsza nie jest sama operacja, ale odbiór wyniku histopatologicznego. W moim przypadku okazało się że to wyjątkowo rzadki i wyjątkowo złośliwy nowotwór naczyń krwionośnych hemangiopericytoma G lll, potocznie zwanym obłoniakiem typu 3. Po kilku nieprzespanych i przepłakanych nocach postanowiłam przejąć kontrolę, zrobię wszystko żeby być przygotowana jak najlepiej na jego powrót i stanąć z podniesiona głową do kolejnego starcia. Choroba może wrócić jak bumerang. Mam dla kogo żyć, jestem przecież mamą dwóch pięknych nastolatków dla których muszę być.

Mam na imię Radek, mam 29 lat. O chorobie dowiedziałem się pod koniec 2017 roku. Zupełnie przypadkiem przy okazji innego urazu okazało się, że mam w ręce guz. Diagnoza była jednoznaczna: KOSTNIAKOMIĘSAK KOŚCI RAMIENNEJ o wysokim stopniu złośliwości. Niestety amputacja prawej ręki uniemożliwia mi powrót do pracy. Koszt protezy przerasta moje możliwości, nie jestem w stanie z tych środków zakupić protezy, nie jestem w stanie z tych środków zakupić protezy, dlatego bardzo proszę o wsparcie. Proszę, dajcie mi szansę na powrót do normalności.

Mam na imię Magda, mam 21 lat. Miałam wiele planów na przyszłość, kiedy wszystko przerwała niespodziewana i wysoka gorączka, która była początkiem długiej i wyczerpującej choroby, jaką jest BIAŁACZKA LIMFOBLASTYCZNA B-KOMÓRKOWA. Po dwóch cyklach chemioterapii miał nadejść czas przeszczepu, jednak gdy trafiłam do szpitala okazało się, że czekają mnie jeszcze dwie „chemie” i radioterapia. Powrót do marzeń bez intensywnych ćwiczeń oraz kontroli lekarskich, które są sporymi wydatkami nie będzie możliwe. Możliwość kontynuacji studiów to dla mnie zwieńczenie powrotu do rzeczywistości. Bardzo dziękuję za dotychczasowe wpłaty i proszę o dalszą pomoc w leczeniu i rehabilitacji.

RAK. Jedno słowo. Trzy litery, które zmieniają wszystko. Doświadcza tego każdy chory. Kiedy myślisz, że to już koniec, że więcej nie dasz rady, wtedy odbijasz. W tym rytmie żyłem przez 6 lat. 13 operacji, w tym amputacja nogi, masa wlewów chemii. Kiedy w końcu usłyszałem, że jestem zdrowy... Wróciłem na oddział, jednak w innej roli. Jestem żywym dowodem na to, że raka można pokonać. Dodatkowo spełniam i realizuje się zawodowo w branży realizacji obrazu i postprodukcji. Niestety, moja proteza zaczęła się psuć. Nie stać mnie na samodzielne pokrywanie kosztów wymiany jej części. Dlatego zwracam się do Was z prośbą o pomoc!

Nazywam się Łukasz Wyszomierski, mam 37 lat. W maju 2017 r., stwierdzono u mnie MIĘSAKA ZŁOŚLIWEGO typ MPSNT na przedramieniu lewym. Operacja poszła bardzo dobrze, ale niestety po niespełna roku we wrześniu 2018 r. nastąpiła wznowa. W dniu 28.10.2018 r. straciłem rękę. Mam zalecane ćwiczenia rehabilitacyjne, żeby kikut – pozostałość ręki, był sprawny pod protezę. Dzięki ONKOfunduszowi udało się już zebrać środki na protezę mioelektryczną ręki. Obecnie bardzo potrzebuję Państwa wsparcia w kosztach dojazdów na kontrole lekarskie.

Mam na imię Elżbieta. Moje życie tuż przed świętami Bożego Narodzenia 2025 diametralnie się zmieniło. Po diagnozie stwierdzono u mnie zapalnego raka piersi, bardzo agresywnego, bo trójujemnego z cechą N-3 tzn. dającego przerzuty do węzłów chłonnych, co niestety źle rokuje. Konieczna jest chemioterapia, którą wkrótce rozpoczynam oraz natychmiastowa wraz z nią immunoterapia. W moim przypadku nie jest ona refundowana. Cała immunoterapia to 17 wlewów. Immunoterapia może być wykonana lekiem o nazwie pembrolizumab (niestety bardzo drogi), którego kosztów nie jestem w stanie sama pokryć, a tylko on daje dobre wyniki leczenia i ogranicza nawrót choroby. Po tym leczeniu jeszcze konieczna będzie rehabilitacja i czeka mnie mastektomia piersi. Mam wspaniałą rodzinę- syna Macieja, córkę Magdalenę i ich partnerów – Kamilę i Pawła oraz ukochane wnuki, dla których chcę żyć i cieszyć się wspólnym czasem. Wiem jak życie jest kruche, gdyż w roku 2017 zmarł mój pierwszy mąż Marek, a w roku 2020 moja córka Magdalena zachorowała na ostrą białaczkę limfoblastyczną, którą udało nam się wspólnie, rodzinnie pokonać. Wierzę, że razem z moim drugim mężem Piotrem damy radę wygrać z tą straszną chorobą. Proszę o wsparcie przyjaciół, rodzinę i znajomych oraz każdego, kto może pomóc.